Eén, twee, drie, vier, vijf...
...zes, zeven, acht, negen, tien.
Camille, Emma. Op je plek.
Alstublieft, God, laat hem de ware zijn.
Emma.
Toen je geliefde moeder stierf, moest ik huilen.
Ik wist niet hoe ik een klein meisje moest grootbrengen.
Een varken lukte me wel.
Maar jij zat vol ideeën, jou kon ik niet grootbrengen.
Charles, je bent een goede man en een goede arts.
Emma's moeder kan nu eindelijk rusten, nu zij een goede echtgenoot heeft.
Dit was het favoriete huwelijkscadeau van je moeder.
Denk aan ons als je een toetje eet.
Proost.
Dit is Henriette. - Mevrouw.
Zou je ons willen helpen met de spullen? - Natuurlijk. Laat mij maar, mevrouw.
Bedankt.
Wat is er aan de hand, schat?
Het hoort allemaal bij de natuur.
Ik moet m'n jurk uittrekken.
Dat lukt me niet alleen. - Sorry.
Ga slapen, schat. Ik wilde je niet wakker maken.
Blijf bij me.
De patiënt moet toevlucht in bed vinden, niet de dokter.
Maar dokters zijn ook echtgenoten. - Alleen in de avond, schat.
Geniet van je dag.
Ze zijn prachtig, mevrouw. - Bedankt.
Zijn die om op te eten? - Natuurlijk.
Je bent hier zeker de hele middag mee bezig geweest.
Je hoeft niet zo veel moeite te doen.
Henriette haalt altijd fruit uit de boomgaard.
Heb je dat liever?
Dat is gebruikelijk.
Fruit, graag.
Heb je nog bijzondere patiënten gehad?
Waren er nog vreemde kwalen? - Vreemd?
Vanochtend moest ik een patiënt aderlaten.
Een ander heb ik behandeld met bloedzuigers.
Z'n vrouw had me voor de lunch een heerlijke paddenstoelenomelet gegeven.
In de middag was er een patiënt die iets onverklaarbaars had.
Ik heb z'n po twee keer onderzocht, maar het blijft een raadsel.
Mevrouw? Meneer Lheureux is hier voor u.
Net wat iedereen al zei, beeldschoon. - Dat is heel aardig van u.
Maar ik moet me verontschuldigen dat ik u ontvang met slordig haar.
Vergeef me dat ik haast maak, maar ik wil vandaag uw vertrouwen winnen.
U bent een elegante vrouw met smaak. Ik sta in dienst van zulke vrouwen.
Ik kan u geven waar u om vraagt. Ik ga twee keer per week naar Rouaan.
Echt waar? - Ja. Ik heb goede connecties.
Trois Frères, La Barbe d'Or, Le Grand Sauvage. Wat u maar wilt.
Romans, chocolade, snoepgoed...
Kijk hier eens naar. Mooi, hè? - Ja.
Hoeveel wilt u er?
Dat gaat niet. Ik ben hier maar net. - Dit is gemaakt van parelmoer.
Bewerkt door veroordeelden in West-Indië. - Ze zijn mooi.
Maar het gaat te vlug.
Ik wil u iets laten zien.
Het huwelijkscadeau van m'n vader.
Dat is prachtig.
We hebben veel gemeen.
Maar deze moet u echt hebben. Ze zijn geweven in Algerije...
...maar de zijde is van mythische kwaliteit. Raak maar aan.
U heeft een verfijnde smaak. - Dank u wel.
Engel.
Kijk eens goed naar de pailletten. De draden lijken wel van goud.
Ze schitteren als sterren in de nacht.
Hoeveel? - Een schijntje.
Het is echt mooi, maar het gaat te vlug.
Ik heb dit nog niet met Charles besproken. - Dat begrijp ik.
Ik zal wat modebladen en een stofboek aan u geven.
Maakt u zich geen zorgen om het geld.
Ik kan u krediet verstrekken. Charles kan het terugbetalen.
Krediet? - Dan kunt u me betalen wanneer u dat wilt.
Dit is mooi, hè?
Maison Lheureux. Hij heeft een boetiek aan huis.
Dit is het einde van het dorp.
Kom mee.
Ik zal je voorstellen aan Homais, de apotheker. We werken veel samen.
Kijk maar naar deze maand.
Emma, je bent er eindelijk. Je bent beeldschoon.
Welkom in Yonville.
Schat, dit zijn meneer Homais en meneer Binet, de belastinginner.
Dat is meneer Leon Dupuis, onze klerk.
Mevrouw heeft nog niet kunnen uitrusten van haar reis.
Ik vind het fijn om te reizen.
Ik vind het saai om op dezelfde plek te blijven.
Daar ben ik het helemaal mee eens. - Ik niet.
Ik vind het fijn om iedere avond bij hetzelfde haardvuur te zitten.
Niets is leuker dan reizen.
Niet als je steeds de teugels in handen moet houden.
Dat is niet waar. Ik zou over niets anders praten.
Vorig jaar was ik in Zwitserland. De valleien en meren zijn overweldigend.
Ik was zo enthousiast, dat ik... - Emma...
...je moet Leon's beroep niet met z'n passie verwarren.
Hij lijkt misschien een doodgewone klerk te zijn...
...maar vanbinnen is hij de laatste romanticus in heel Frankrijk.
Dat is niet om te lachen. Ik maak me daar zorgen om.
Ik hoorde hem pas zingen in z'n slaapkamer en hij ging er helemaal in op.
Niets verheft m'n ziel meer dan muziek. - Niet jij ook al, Emma.
Wees bedachtzaam.
Ik heb een verzoek aan jou. - Aan mij?
Ik wil je iets laten zien in de keuken. Heren, kunnen jullie ons excuseren?
Meneer Binet, mag ik het brood van u?
Hippolyte werkt in de herberg. Hij maakt de tafels schoon.
Dat doet hij met een gruwelijke handicap.
Niet waar, Hippolyte? Laat haar maar je voet zien.
Zie je? Afschuwelijk, hè? - Wat erg.
Als voorstander van de vooruitgang wil ik het beste voor de stad.
Ik wil dat je Charles ervan overtuigd om deze arme man te opereren.
Eerst moet u mij overtuigen. - Het is voor je eigen bestwil.
Wat denk je ervan?
Het is niet aan mij om dat aan Charles te vragen.
Gooi de conventies overboord. Er zijn geen risico's aan verbonden.
Er zijn alleen maar voordelen: succes, opluchting, verfraaiing van de patiënt...
...en bovendien zal de chirurg befaamd worden.
Dat klinkt allemaal zeer verleidelijk, maar Charles moet erover beslissen.
Nou, goed dan.
Maar wil je me wel helpen hem te overtuigen?
Misschien.
Geweldig.
Ik heb niet veel tijd besteed aan de tuin.
Hij kan zo mooi worden.
Ik zal het regelen. Wat dacht je van een visvijver daar?
Je hebt tijd genoeg om te doen wat je wilt.
Kom maar binnen.
Het is ook voor jou bedoeld. - Ja.
Maar niet zo vroeg en niet in deze kou.
Oké, nog eentje.
Dit zal wel het pijnlijkste zijn.
Ja, het komt ervan af.
Het is nu bijna klaar.
Zo, je kunt je weer aankleden.
Nee, dat komt pas na de operatie.
De diagrammen zijn gedetailleerd. - Die heb je zeker nog nooit gezien?
Ze gebruiken hier een hand in dit figuur.
We moeten allemaal het belang in gaan zien van deze machine.
Hij is een symbool van de industrie en een knap staaltje techniek.
De loopband geeft het paard regelmaat van beweging.
Maar dit systeem lijkt erg ongemakkelijk voor het paard.
Wanneer rust het dier uit?
Er zouden twee paarden moet zijn die om en om erin gaan...
In iedere stad is er wel vermaak. - Vinden wij het wel leuk?
Nou, het is geen Parijs.
Ben je daar geweest? - Ja.
Het is nog mooier dan dat je je kunt voorstellen.
Het prikkelt al je zintuigen.
Het lijkt totaal niet op Yonville.
Sorry, zo mag ik er niet over spreken. Je bent hier nog maar net.
Er is hier, behalve m'n eigen gedachten, niets dat m'n ziel voedt.
Ik voel me bezwaard dat te zeggen.
Niet doen. Een schuldgevoel brengt je nergens.
Toen ik voor m'n opleiding naar het klooster ging...
...had ik een mooi beeld van de vroomheid van die bleke vrouwen...
...met hun rozenkransen en hun overtuigingen.
Ik wilde net als hen zijn, maar dat kon ik niet.
Ik vroeg me af welke gelofte ik kon vervullen.
Bij de biecht verzon ik zelfs kleine zonden.
Nee, ik schaamde me.
Ik wilde alleen maar emoties ervaren, geen discipline.
De nonnen verstootten me, omdat ik geen roeping had.
Ik ging romans lezen en stilde de verlangens van m'n hart.
Ze maakten me ziek.
Later besefte ik me dat m'n schuldgevoel m'n geluk in de weg stond.
Heb je dat geluk hier gevonden?
Pardon, ik hoorde je niet binnenkomen.
Charles is naar een patiënt toe. - Ik ben hier niet voor Charles.
Hoe kan ik je dan van dienst zijn? - Niet van dienst zijn.
Ik had gehoopt dat je een wandeling met me wilde maken.
Een wandeling? - Het is een mooie dag.
Ik heb een cadeau voor jou.
Dat kan ik niet aannemen. - Een kleinigheidje.
Een herinnering aan m'n tijd in Parijs. Pak aan.
Als kind had ik net zo'n kaart.
Iedere avond ging ik met m'n vinger langs de boulevards en bruggen...
...en stelde ik me voor dat ik in een koets langs alle drukke mensen reed...
...die allemaal ergens heen moesten.
Dit is alles wat ik heb.
Ik heb weer gewonnen.
Ik ga naar bed.
Vind je het erg als we doorspelen? - Nee, ga je gang.
Welterusten. - Welterusten, Charles.
Kom met me mee.
Alsjeblieft, ik moet met je praten.
Ik ben bang dat ik gek word. Ik kan alleen maar aan jou denken.
Ik kan niet eens m'n eigen stem in m'n hoofd horen.
Ik hoor alleen maar de jouwe.
Ik ben getrouwd. - Zeg me dat je andere gevoelens hebt.
Ga weer zitten en stop met klieren.
Charlotte, ga rechtop zitten. Luister, allemaal...
Kleine deugnieten. Ze hebben nergens respect voor.
U ziet er goed uit, mevrouw Bovary.
Ik voel me niet goed, eerwaarde. - Ik ook niet.
Misschien heb ik iets verkeerd gegeten of ligt het aan de tijd van het jaar.
Koude dagen verzwakken je. - Ik denk het.
Volgens Paulus zijn we geboren om te lijden.
Ik heb jonge moeders gekend, deugdzame vrouwen, ware heiligen...
...die niet genoeg brood hadden.
Maar wat nou...
...als je wel brood hebt, maar geen... - Vuur in de winter.
Maakt dat uit?
Of dat uitmaakt?
Als je eenmaal een haardvuur, voldoende eten en een goede echtgenoot hebt...
Boudet. Ik zal je eens een oorvijg geven, kleine opdonder.
Hoe gaat het nu trouwens met meneer Bovary?
Ik wilde met u over hem praten. - Hij is ook ziek. Overwerkt.
We zijn de drukste mannen in het district.
Ik als dokter van de ziel en hij van het lichaam.
U voelt zich echt niet goed. Ga naar huis toe.
De eerste communie komt eraan. Ik moet deze opdondertjes vroom maken.
Ik heb jullie gezegd dat jullie moesten blijven zitten.
Kijk me aan.
Wist je dat Leon naar Rouaan gaat verhuizen?
Homais vertelde me dat vanmiddag.
Hij heeft weinig gezegd. Homais is boos.
Hij moet op zoek naar een nieuwe huurder.
Zei hij nog wanneer? - Morgen of overmorgen.
Ik had nooit gedacht dat Leon zo impulsief zou zijn.
Zal ik het tegen meneer zeggen? - Doe maar niet.
Hij zal zich alleen maar zorgen gaan maken.
Ik ben gewoon gespannen.
Het gaat wel over, mevrouw. U zult het hier leuk gaan vinden.
Ik had gedacht dat dit de gelukkigste tijd van m'n leven zou zijn.
Maar de rust waarin we wonen is niet waarvan ik heb gedroomd.
De dagen slepen zich maar voort.
Ze zijn allemaal hetzelfde en brengen niets.
Is dat de wil van God?
Is mijn toekomst een donkere gang met een gesloten deur aan het eind?
Je leest altijd een boek. Zo raken je ogen nog vermoeid.
Het is een fascinerend boek. Het gaat over het oosten.
Hun manier van kleden, hun rituelen en zelfs hun geneeskunde.
Ik kan het je voorlezen. Misschien is het nog nuttig.
Dat zijn maar rariteiten. Die zijn niet toepasbaar in Yonville.
We blijven toch niet ons hele leven hier?
Sorry dat ik je moet teleurstellen, maar we gaan niet naar het oosten.
Dat weet ik, Charles, maar ik dacht aan Parijs of Rouaan.
Denk je dat een plattelandsdokter zomaar aan de slag kan in Rouaan?
Maar je bent geen plattelandsdokter.
Heel goed, mevrouw. Strakker?
Komt u binnen. - Dat is heel aardig van u.
Mijn dokter opent een praktijk in Rouaan. Er is dus geen arts in Vaubeyssard.
Mevrouw Bovary zeker?
U bent gezegend, dokter.
Die is gebroken. Emma, wil je Henriette vragen of ze water wil opwarmen?
Heeft u zondag dienst, dokter?
Nee, markies. Op zondag ben ik altijd bij m'n vrouw.
Dat is geen probleem. Mevrouw Bovary mag ook komen.
Ik organiseer een jachtpartij. We hebben er een arts bij nodig.
Dus kan ik op u rekenen? - Nou...
Wil mevrouw met ons mee?
Op jacht?
Op zondag?
Waarom ook niet? - Geweldig.
Ik kijk ernaar uit.
Mevrouw Bovary. Goed u te zien. U ziet er weer prachtig uit.
Charles en ik hebben een bijzondere uitnodiging gekregen.
Markies d'Andervilliers nodigde ons uit voor een jachtpartij.
U heeft zeker geen rijkleed?
Dat wordt heel duur. - U kunt m'n krediet toch verhogen?
Geld zou nooit het probleem moeten zijn, maar de oplossing.
Beste dokter.
Sorry dat we uw vrouw meenemen. Ik zal u achterlaten in goed gezelschap.
Geniet van de jacht. Emma kan wel wat frisse lucht en beweging gebruiken.
Iedere dag dat ik niet de teugels in handen heb, is voor mij een zegen.
Ik ben gelukkiger hier bij het buffet.
Beste vrienden.
Wat is het toch een geluk dat ik dit moment met jullie kan delen.
Ik kan niet helemaal begrijpen waarom ik nu zo gelukkig ben.
De jacht maakt deel uit van m'n leven en m'n ziel.
Wie kan er meer uit het leven halen of meer liefde geven...
...dan de jager met z'n paard en z'n honden?
Beste vrienden, bestijg nu uw zadels.
Kom binnen.
Goedemorgen, meneer. - Goedemorgen.
Mevrouw.
Wat is er, mevrouw? - Je draagt geen uniform.
Nee, mevrouw, dat heb ik nooit gedaan.
Natuurlijk niet. Dat is mijn schuld. Ik heb dat nooit voor je gekocht.
Ik ben blij met m'n eigen kleren, mevrouw.
Ja, maar een uniform is geschikte kleding voor iemand met jouw beroep.
Ga naar Lheureux. Hij zal je geschikte kleding geven.
Zoals u wenst, mevrouw.
Wat is dat? - Wat?
Dat doosje.
Een sigarendoosje. Dat moet ik nog steeds teruggeven aan de markies.
Bewaar deze totdat je Hippolyte geopereerd hebt.
Ik zal deze teruggeven aan de markies.
Ik heb eens nagedacht. - Waar moet je over nadenken, schat?
We moeten vooruit.
Zoals Homais zei, zijn er alleen maar voordelen.
Nee, er zijn risico's aan verbonden.
Waarom denk je dat de dokter van de markies in Rouaan kon werken?
Hij nam risico.
Ik wil alle gordijnen veranderen.
Ik wil dat ze van goud damast worden gemaakt met een borduursel.
Ik weet precies wat u zoekt.
Ik wil ook nieuw tafellinnen en twee zilveren kandelaars.
Zilver? - Goud is twee keer zo duur.
Eén grote gouden kandelaar is niet veel duurder dan twee zilveren.
Nog meer? - Er was nog iets...
Niet aarzelen. - Ik zag een tapijt en...
Een tapijt? Dat is betaalbaar.
En de jurken dan? - Die krijgt u ook. Niet twijfelen.
Neem het gewoon.
Ieder moment dat u niet bezit wat u liefheeft, is een liefdeloos moment.
Een hart zonder liefde, is als een hart zonder stem. Geen lied, geen leven.
Is dit geschikt voor de jaarmarkt?
Het is toch niet te sober? - U ziet er prachtig uit, mevrouw.
U heeft een goed figuur. - Een lepel azijn bij iedere maaltijd.
Na een week proef je het niet eens meer.
Dokter. Mevrouw.
Wat een mooie ochtend. - Iedereen is buiten. Het is niet te koud.
Mijn hemel. Wat een geweldig dier.
Heel bijzonder.
Het is tijd voor de prijsuitreiking. - Ik zal jullie niet langer ophouden.
Het was fijn jullie te zien. - Een fijne dag.
Schat, zou je het erg vinden als ik thuis ga uitrusten?
Ik ben vermoeid, maar wil de avondactiviteiten niet missen.
Ben je ziek? - Nee, alleen vermoeid.
Zal ik met je meegaan? - Nee, ik weet dat je dit leuk vindt.
Uw briefje was zorgelijk. Voelt u zich niet lekker?
Naar alle eerlijkheid?
Ik raak in een depressie.
U?
Als ik nou de liefde had ervaren, dan had ik me niet als een losbol...
...op fantasieën en dwaasheden gestort.
Als vrouw mag ik zulke afleidingen niet hebben.
Treurige afleidingen.
Je wordt er niet gelukkig van.
Heren, in de eerste plaats wil ik de overheid prijzen.
Vrienden, het is mijn plicht... - Plicht.
Het draait altijd om plicht.
Ik ben dat woord zat.
Het is je plicht om je goed te voelen, om schoonheid te koesteren...
...en niet om de conventies van de samenleving te accepteren.
Men moet tot op zekere hoogte de morele code van de wereld accepteren.
Maar er zijn twee codes.
Er is de eeuwige, de poëtische, die van ons is. En de andere?
De treurige...
...conventie.
Met alle respect, markies, maar laten we een punt achter de discussie zetten.
Kan ik iets voor u betekenen?
Ik kan u alleen m'n vriendschap bieden.
Hoe durft u? U komt hier om mij uw vriendschap aan te bieden?
Mevrouw Bovary.
Charles was vergeten u deze terug te geven.
U bent toch niet helemaal door het bos gekomen om dat doosje terug te brengen?
Gaat u zitten.
Ik heb eens nagedacht. - Echt waar?
En waar heeft u over nagedacht?
Ik besefte dat ik voor m'n huwelijk...
...m'n toekomstige leven had voorgesteld als een kind in het theater...
...dat opgewonden zat te wachten totdat het toneelstuk zou beginnen.
Het was een zegen dat ik als kind nog niet wist wat me te wachten stond.
Als ik er nu op terugkijk, dan was het net of ik een onschuldige gevangene was.
Ik was veroordeeld tot het leven. Ik wist nog niet wat dat betekende.
Hoe langer ik leef, hoe meer ik voel dat over het geheel genomen...
...het leven een teleurstelling is.
U heeft een vertrouweling nodig.
Een vriendin die u kan adviseren over deze vrouwelijke zaken.
Ik ben hier gekomen, omdat ik u nodig heb.
Ik wil niet bewegingloos blijven in deze koorts van wanhoop.
U staat stijfhoofdig onder een appelboom in de hoop de oranjebloesem te ruiken.
Dus u staat er wel bewegingloos bij. Verdwaald in een wereld van illusies.
U heeft niet de moed om te handelen volgens uw gevoelens.
Jawel, ik heb wel moed. Verstoot me alstublieft niet.
Inderdaad.
Het was heel moedig van u om hier te komen.
Mevrouw? Meneer Homais. - Emma, toch.
Je bent mooi, slim en je krijgt het onmogelijke voor elkaar.
Hoe heb je het voor elkaar gekregen? - Dat komt door meneer Lheureux.
Meneer...
Vergeef me, ik had het niet over het huis, dat inderdaad zeer stijlvol is.
Charles heeft er mee ingestemd om Hippolyte's ellendige voet te opereren.
In dit boek staat alles wat hij moet weten over de operatie.
Laat hem niet rusten voordat hij het van buiten kent. Begrepen?
Geweldig. Binnenkort zul je de vrouw zijn van een beroemde plattelandschirurg.
Wat? Dat wil je toch?
Natuurlijk.
Hard studeren, Charles.
Hou je van me?
Natuurlijk.
Heel veel?
Heb je nooit van anderen gehouden?
Je denkt toch niet dat ik een maagd ben?
Natuurlijk niet.
Maar ik hou zoveel van je dat ik niet meer zonder je kan.
Dames en heren uit Yonville...
...jullie zien hier jullie geweldige arts, Charles Bovary...
...die vandaag eindelijk onze manke vriend, Hippolyte, zal genezen...
...van z'n smadelijkste eigenschap.
U mag naar voren komen, maar blijf wel rustig.
Meer brandewijn. - Neem hier maar een flinke slok van.
Goed zo, jongen. - Meneer Dubuc, hou de doos vast.
Die mag niet bewegen.
We gaan beginnen.
Hou vol.
Tweede insnijding.
Het is bijna klaar.
Ondanks de vooroordelen die als een net over Europa gespannen zijn...
...bereikte een sprankje hoop ons platteland.
Het was op dinsdag dat het kleine stadje Yonville het toneel was...
...van een grootse chirurgische ingreep. Een sublieme filantropische daad.
Meneer Bovary, onze uitstekende arts, opereerde een man met een klompvoet.
De operatie was wonderbaarlijk.
Er verschenen maar een paar bloeddruppels op de huid...
...alsof de opstandige pees zich eindelijk...
...had overgegeven aan de inspanningen van de chirurgische techniek.
Op vooruitgang.
Help, ik word gek.
Hij schreeuwt en denkt dat hij doodgaat.
Rustig maar. Wat is er met onze ondankbare patiënt?
Hij heeft stuiptrekkingen. Hij heeft de machine aan z'n been kapotgeslagen.
Ga maar, Charles. Zorg dat de operatie goed afloopt.
We komen zo terug.
En? - Ik heb de doos weggehaald.
De zwelling is erger dan ik had gedacht.
Misschien was het een valgus. - Wat?
Misschien heb ik in de verkeerde pees gesneden.
Als die niet goed hersteld en er ontstaat koudvuur, dan moet ik gaan amputeren.
Liefje... - Raak me niet aan.
Wat is er? - Dit had niet mogen gebeuren.
Je weet dat ik van je hou. - Ophouden.
Rustig, je bent jezelf niet. - Laat me met rust.
Waarom is Charles zo inschikkelijk?
Hij heeft niet door dat ik me gekweld voel.
Als hij nou eens een keer probeerde mij te begrijpen, dan zou ik niet...
Hij is de oorzaak van mijn misère.
Sloeg hij me maar. Dan kon ik hem ergens om haten.
Je bent er.
Haal me hier weg. Ik smeek het je.
Dat kun je niet doen.
Dat is roekeloos. Je brengt jezelf in gevaar.
Je bent getrouwd, Emma.
Wij kunnen trouwen.
We kunnen ergens anders gaan wonen. In Parijs.
Je bent echt gek. Hoe is dat mogelijk?
Ik dacht dat ik met een dokter was getrouwd, maar hij is een slager.
Hij kwelt me.
Ik kan er niet tegen als ik aan het eten ben en dat armen dan hoesten...
...en hun walgelijke medische geschiedenis opdreunen.
Wees moedig. Wees geduldig. - Ik ben geduldig geweest.
Ik heb lang genoeg geleden.
Je kunt me zo niet achterlaten.
Goed dan.
Geef me wat tijd om wat zaken af te handelen.
Je ziet er prachtig uit.
Henriette, hou op met huilen.
Je zult toch goed voor Charles zorgen? Beloof me dat.
Hij is een goede man.
Wie was dat? - Een cadeau van de markies.
Meneer Homais. - Vergeef me. Ik wilde het zelf zien.
Een pruim?
Nee, dat geloof ik niet. Dat is uitzonderlijk.
Ja, de onregelmatigheden van het zenuwstelsel zijn verbazingwekkend.
M'n vriend Bridaux heeft een hond die kramp krijgt...
...zodra je hem een snuifdoos voorhoudt. Vreemd, hè?
Nee, dat is het niet. Je maakt Emma nog wakker.
Rust maar uit, schat.
Hier is het been waardoor onze vriend beter zal kunnen lopen.
Het is bekleed met kurk en heeft veertjes. Daarbij is het ook esthetisch.
Ik heb dit niet besteld. - Dat heeft uw vrouw gedaan.
Het was ook niet goedkoop, 300 frank.
Ze heeft er nog niets voor gegeven, dus ik wil nu volledig betaald worden.
Hou het maar. - Dat kan niet. Het is op maat gemaakt.
Ik kan u niet betalen. - U moet wel.
Anders moet ik juridische stappen ondernemen.
U krijgt tot de lente om te betalen en ik leen u 500 frank extra...
...voor onkosten voor mevrouws... - Ziekte. Goed.
Misschien heb ik wel een geneesmiddel voor uw vrouw.
Bent u bekend met de geweldige bariton Romeo Fidanza?
Ja, natuurlijk. - Wat is er met hem?
De eigenaar van La Maison Clovis, organiseert een concert.
Ik heb een paar uitnodigingen.
Alleen voor m'n beste klanten natuurlijk.
Dit is precies wat ze nodig heeft.
Ze moet een mooie jurk dragen en genieten van de dingen waarvan ze houdt.
Bedenk eens wat een plaatje u zult zijn in die mooie zijden japon.
Die ene met de strik achterop.
Emma, schat. Je raadt nooit wie hier is.
Leon, wat een toeval.
Is dit je eerste keer in Rouaan? - Ik heb hier gestudeerd...
...maar Emma is hier voor het eerst. - Was dit je eerste kamerconcert?
En? - Het was prachtig.
Het zal veel voor je betekenen.
Vertel eens, Leon, hoe is het leven in Rouaan?
Ik werk voor een groot kantoor en ik rond m'n studie af.
Heb je ook tijd om het culturele leven hier te ontdekken?
Ik ga best vaak naar de opera. Ik heb alle grote tenoren gezien.
Rubini, Grisi, Periani. - Onvoorstelbaar.
Rubini treed morgen op. Hij is subliem. Kom ook kijken.
Ik moet morgen helaas weer terug zijn.
In de vier jaar dat ik hier was, ben ik nooit naar de opera geweest.
Ik snap niet wat het doel is.
De muziek overstemt de woorden en... - Charles.
Wil je hier blijven, schat?
We kunnen afspreken bij de kathedraal. Je moet komen kijken.
Denk erover na.
De nacht brengt raad.
Hippolyte, help me even.
Hoe gaat het met je been?
Geef me wat geld, dan draag ik uw tassen.
Die daar.
Wat is er?
Mijn vader is overleden.
Ik hoorde het nieuws.
Gezien de treurige omstandigheden wil ik m'n diensten aanbieden.
Bedankt, maar die hebben we niet nodig.
Weet u dat zeker? - Ja.
Het spijt me, mevrouw, maar ik wil u even alleen spreken.
Het gaat om die affaire.
Ik ben erg aardig voor u geweest.
Vond u het niet fijn om oude bekenden tegen te komen in Rouaan?
Denkt u niet dat u een beetje ongelegen komt?
Uw echtgenoot is een goede man.
Aardig en eervol. - Wat wilt u?
U heeft een flinke schuld en dat weet u ook wel.
Deze kwestie gaat specifiek over uw uitspattingen in Rouaan.
Z'n vader is nog niet eens begraven en u chanteert me nu al?
Ik weet dat Charles net buiten de stad een perceel grond van 14 acres heeft geërfd.
Ik kan z'n krediet verhogen, maar in zijn toestand...
...is het beter als hij u de volmacht zou geven.
Op die manier kunnen wij zaken blijven doen.
Deze.
Deze niet.
Schat, je bent te ongeduldig. - M'n vingers zijn stijf geworden.
Probeer het nog een keer.
Het heeft geen zin. Zonder instructies kan ik niet beter worden.
Zeg dat toch niet. - Het is wel waar.
De enige leraren zijn in Rouaan. - Neem dan les.
Hoe was je dag? - Goed.
Ik bewonderde net het prachtige nieuwe tapijt, Emma.
Bedankt.
Heeft Henriette jullie nog niets gegeven? - Nee.
Jullie zullen wel trek hebben. Ik zal gelijk voor het eten zorgen.
Wat is er, Charles?
Wat heeft je vriend jou wijsgemaakt? - Homais? Niets.
Lheureux was naar je op zoek.
Hij bracht een rekening. Die heb ik opengemaakt.
Waarom deed je dat?
Je moet weten dat ik niet genoeg verdien om de schuld af te lossen.
Schat, je maakt je druk om niets. Kijk om je heen.
Kijk naar alles wat we hebben. Tapijten, nieuwe gordijnen, stoelen.
Kijk naar alles.
Als je kijkt naar de hoeveelheid dan valt de prijs nog wel mee.
Dat zijn allemaal luxeartikelen. Ik had ook wel zonder gekund.
Maar je geniet ervan.
Je zit iedere dag in je stoel. - Maar die hoeft niet gestoffeerd te zijn.
Ik hoef ook geen zijden voering in m'n jas, pistache crème of oesters.
Niet iedereen kan rijk leven, schat.
Er staat 200 frank op twee september, 375 frank op vijf oktober...
...en 450 frank op 20 november. Er komt geen einde aan.
U heeft een schuld van 10.000 frank. U moet me nu gaan afbetalen.
Ik heb niets om u mee te betalen. - Jawel, de erfenis van Charles.
Wat doe je hier? Waarom vandaag? - Ik had ruzie met Charles.
Ik ben aan het werk. - Kom vanmiddag met me mee.
Dat kan niet. M'n baas klaagt nu al over m'n afwezigheid.
Dit is niet zoals anders. Ik moet dringend iets met je bespreken. Alsjeblieft.
Het is van juridische aard.
Goed dan. Wacht buiten op me.
Ik wil dat je een puntige baard laat groeien zoals de hertog van Normandië.
Wat is de juridische kwestie?
Laten we vandaag een nieuw pak voor je kopen. Helemaal zwart.
Nee, dat wil ik niet. Dat kan ik niet eens betalen.
Wat ben je toch zuinig. - Ja, dat klopt. Heel zuinig.
Waar wilde je het nou over hebben?
Over trouwen. - Trouwen?
Je bent getrouwd, Emma. - Precies.
Jij laat me ook in de steek, hè?
Je gaat met een ander trouwen net als de andere.
Welke andere? - Zoals alle mannen.
Welke mannen? - Jullie zijn allemaal slecht.
Ik kan niet met je meekomen. - Leon, alsjeblieft.
Ik zie je vanavond in het hotel. Ga nu, alsjeblieft.
Hou hier mee op. - Je bent niet gekomen. Ik moet je spreken.
Weet je wat je me aandoet met je bezoekjes?
Iedere dag maken m'n collega's grappen over mij.
Eikel, maak je je daar druk om? Hou je dan niet van mij?
Hou je niet van mij?
Dit is een absolute schande. Je laat je in met een getrouwde vrouw.
Stuur haar weg, anders word jij weggestuurd.
Ze ging net vertrekken.
Wie was dat?
Wat heb je gedaan?
Wie was dat? - De deurwaarder.
Nee, dat is onmogelijk.
Dat is niet goed.
Er is een fout gemaakt.
De deurwaarder komt binnen 14 dagen m'n huis leeghalen.
Heeft u me niet gehoord?
Een vonnis en een dwangbevel. - Ja, zet het recht.
Ik heb uw schulden moeten overdragen aan een crediteur in Rouaan, meneer Vinçart.
Maar u heeft een belofte gedaan.
Ik kwam zelf in de problemen. U heeft gewoon te veel rekeningen openstaan.
Dat kan verkeerd aflopen.
U kunt toch wel met meneer Vinçart praten en hem tot rust manen?
Hem tot rust manen? U kent hem niet. Hij is erg volhardend.
Probeer het bij de markies.
De markies? - Ik hoorde dat hij terug is.
Nou, ga maar. Ik moet deze pakketjes versturen.
Mevrouw Bovary, komt u aalmoezen geven?
Nee, eerwaarde. - Om te biechten?
Komt u om raad te vragen? - Nee.
Ik kom voor de stilte.
Heeft u al in het bos gewandeld?
Het is daar nooit helemaal stil, maar ik geloof...
...dat iedereen stilte kan vinden in de geluiden van de natuur.
Goedemiddag, mevrouw.
Leuk. Hele mooie kamer.
Brieven.
Laat me even.
Ik moet kijken of u geen gouden munten verstopt.
Meneer, mevrouw Bovary is hier.
Je bent niets veranderd. Je bent nog altijd bekoorlijk.
Niet meer zo bekoorlijk sinds jij me verachtte.
Wat wil je? - Ik ben geruïneerd.
Ik heb 10.000 frank nodig.
Mijn man heeft ons huis als onderpand ingezet.
We krijgen binnenkort het geld, maar voor 10.000 frank kunnen we ons nu afkopen.
Zoveel geld heb ik niet.
Nee? - Ik verkeer zelf ook in zwaar weer.
Ik betreur het ten zeerste.
Zelfs je snuisterijen kunnen dat geld opleveren. Je bent steenrijk.
Ik heb het geld dat je nodig hebt niet.
Je deed me geloven dat je van me hield. We leefden in een droomwereld.
Herinner je je brief nog?
Die brak m'n hart. Toch ben ik hier om je te smeken.
Je gunt me geen blik waardig en veracht me weer.
Ik heb het geld dat je nodig hebt niet.
Wat ben je aan het doen?
Wat ben je in hemelsnaam aan het doen?
Leg die terug. Die mag je niet weggeven.
Dat is toch niet alles? - Jawel.
Kunnen we hiermee uitstel krijgen? - Nee.
En met de piano erbij? - Het is te laat. Er is een vonnis geveld.
Dacht u nu echt dat ik voor altijd uw leverancier en bankier zou blijven?
Het gaat om een veel te hoog bedrag. - En wiens schuld is dat?
Terwijl ik me hier uit de naad werk, zwalkt u hier maar wat rond.
Ben ik dan degene die onbetrouwbaar is? - Geen preek alstublieft.
Dat kan nooit kwaad. - U bent een ellendeling.
Wat een driftkop.
Ik weet dat het niet erg leuk is.
Dat weet ik wel.
Maar er is nooit iemand aan doodgegaan. Alleen zo kunt u me terugbetalen.
Kunt u me niet iets lenen? - Nee, helemaal niets.
U bent een uitstekende klant geweest.
En ik had altijd het beste met u voor.
Maar in deze toestand zie ik geen waarde in dit voorstel.
Mevrouw.